ЗУРМАЛ САРНАЙН ҮНЭР

Цаг гозойж байхад би алс замд гарахгүй

Цангинтал хундага хаг шиддэг Орос занд дургүй

 Цайг нь уучхаад аягыг нь хөмрөх дургүй

Цагаа олж ухаантнаа хайрладаггүй Монгол занд би дургүй

Өлийд бүдрээгүй ажнайг магтаалаар булж алах дургүй

Үхэлд ч автаагүй баатар эрийг одонгоор дарж авахад дургүй

Үлгэр нялуун төгсдөг ч сайн эр зовоход би дургүй

 Үс нь буурал хөгшин намбагүй явахад бүр дургүй ээ