Гуруун сар нэгэн хэвийн өнгөрлөө гэж. Нэгэн хэвийн гэдэг маань хэмнэл нь нэгэн жигд шахуу байсныгаа л хэлээд байх шиг.
Аа гэхдээ бас тийм биш юм аа... Нарийвчлан санахуй дор....
......Бухимдал, бачимдалтай.....
......Хуучны дурсамж, дурьдатгал сэргээсэн......
......Гаргасан шийдвэртээ эргэлзсэн.....
......Гоморхож, тунисан.....
......Амьдралыг хагас дутуу ухаарсан ч юм шиг...
......Өвдөх, өвчлөхийн шаналалтай.....
......Хэн нэгнийг санаж гансарсан.....
Гунигласан ч гэлээ би ганцаардаагүй.... ганцаардаагүй болохоор тэр бүр өөрийнхөө тухай бодоогүй гэсэн үг.... Ер нь би гунихаараа ганцаарддаг.....Ганцаардалтай нөхөрлөхөөрөө л өөрийнхөө тухай илүүтэй бодож, тунгаадаг юм шиг....Өөрийнхөө тухай бодох цаг зав тэр бүр хомс ч гэлээ ганцаардах, гуних бүрт минь гараад ирдэг болхоор тийм ч холоос хайх хэрэггүй гэсэн үг....Гуниглалтай гуравдугаар сарын ард гарахад... сэтгэл доторх хунгарыг минь хийсгээд, үлээгээд арилгачихсан байгаасай гэж хүсэх....Налгар, дулаахан энэ л өдрүүд шиг... насныхаа төгсгөл хүртэл намуухан амьдрахсан...
Сэтгэгдэлүүд:
Сэтгэгдэл үлдээх: